Nation Building#1: Afghanistan Zingt!


logo-Afghan-Star

Als je – waar dan ook ter wereld – een coup wilt plegen of de goudvoorraad van de staatsbank wilt jatten, doe dat dan vooral tijdens de finale van de lokale X-Factor. Geen haan die ernaar kraait. Naderhand even Uitzending Gemist kijken, en je hebt een watervast alibi.

Het publiek smult, maar mediadeskundigen en dure filosofen hebben een hekel aan talent shows: “Henk-Jan Smits moet met alle mogelijke middelen bevochten worden.” Talent shows zouden de kijkers maar afstompen met goedkoop (leed-)vermaak. Ze zouden decadentie en een ziekelijke zucht naar roem aanjagen. Echte, authentieke artiesten kunnen daarom nooit uit talent shows voortkomen, zeggen de experts. En inderdaad: op Gerard Joling na zijn de winnaars geen blijvertjes.

Niet alleen in het westen, maar ook en vooral in landen waar de mensen wel iets anders aan hun hoofd hebben, zijn talent shows waanzinnig populair. De documentaire Afghan Star (2009) (download) laat zien hoe één seizoen van de gelijknamige Idols-kloon meer doet voor de bevordering van democratie dan tien jaar bombardementen en nation building: de mensen hebben eindelijk écht iets te kiezen.

Voor de gewone Afghanen is de show hun eerste wezenlijke kennismaking met democratie. Waar politieke verkiezingen met cynisme, boycots en autobommen worden begroet, daar smssen zelfs de taliban hun duimen blauw om hun gedroomde Afghan Star te steunen. Deelnemers kunnen rekenen op een schare hysterische fans die als hijgerige campagnevrijwilligers door de mijnenvelden trekken om te flyeren en posters te plakken. En net als in de politiek viert ook hier de stembusfraude hoogtij: vlak voor de finale van 2010 sloeg een rijke warlord voor 6000 dollar aan SIM-kaarten in om zijn favoriet het laatste duwtje te geven.

Tien jaar geleden was muziek nog verboden in Afghanistan, stond op dansen een nekschot en werden vrouwen in burka’s gehesen en in kelders opgesloten. In Afghan Star mogen vrouwen gewoon meestrijden om de roem. En met succes. Twee van hen wisten door te dringen tot de laatste vier, al werd kandidate Setera na haar uitschakeling nog wel even met de dood bedreigd. Ze had het gewaagd om een dansje te draaien en haar hoofddoek zat scheef. Dus ja… Overigens komen doodsbedreigingen van deelnemers ook voor in Nederland: in 2006 kreeg meervoudig Idols-kandidaat Herman wekenlang moordlustige haatmails na zijn zoveelste mislukte auditie. Hij moest met vijf bodyguards over straat.

Ondanks de intimidatie, het geweld en het amateurisme van de show bewijst Afghan Star dat reality-tv de realiteit blijvend kan beïnvloeden. Er mag weer gezongen worden in de grotten van Tora Bora, vrouwen doen weer volwaardig mee en verliezers leren om niet meteen in blinde woede naar hun Kalashnikoff te grijpen. What has been seen, cannot be unseen.

Hier deel 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10.

Advertenties

Over lithium

Arjen van Lith (1971) is a Dutch artist and writer. He lives in Amsterdam, the Netherlands and in Austin, Texas.
Dit bericht werd geplaatst in Documentaire, Reality, Talent show en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Nation Building#1: Afghanistan Zingt!

  1. Pingback: Nation Building#2: Post 911 Ads |

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s